Lieve Jij,

Je lacht. Je knikt. Je zegt dat het goed is.Je slikt woorden in. Je past je aan.
Niet omdat je wilt – maar omdat het zo veiliger voelt.

Je houdt rekening met de ander.
Met wat hij wil. Met wat zij fijn vindt.
Met wat rust brengt, de sfeer goed houdt, de liefde veilig stelt.

 

Maar ondertussen… raak je jezelf kwijt.

 

Steeds een klein stukje.
Steeds een nuance, een wens, een grens die je niet meer uitspreekt.
Tot je op een dag in de spiegel kijkt en niet meer weet:
"Wat wil ík eigenlijk?"

 

En het ironische?
Juist dat aanpassen, dat pleasen,
dat vermijden van conflict of afwijzing,
dat zorgt ervoor dat de verbinding met je partner vervaagt.

 

Want liefde wil geen schaduw.
Liefde wil jou.

 

Jouw stem. Jouw gedachten. Jouw mening.
Jouw grenzen, jouw verlangens, jouw vuur.

 

Niet een aangepaste versie.
Maar de echte jij.

 

Durf je terug te komen?
Durf je te kiezen voor jezelf – en daarmee voor de liefde?